Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

Μάγουλο Βερύκοκο!

Αργογοργόνες και Αργομάγκες μου! Ε, ναι λοιπόν! Ο Ιάσονας ζει! Χάθηκε για δύο χρόνια περίπου αλλά ήταν λίγο πέτρινα για αυτόν. Γύρισε από την Κολχίδα του, έφερε μαζί του το χρυσόμαλλο δέρας του, γύρισε στην Ιωλκό του και προσπαθεί να χτίσει παλάτια πάνω στην άμμο. Και σου λέει τώρα ο αναγνώστης: "Και το μάγουλο βερύκοκο που κολλά;". Χμμμ... Κάπου θα κολλάει κι αυτό!
Όταν ήταν λοιπόν ο Ιάσων μικροκόπελο ήταν από αυτά τα παιδάκια που διαρκώς του τσιμπούσαν και του τραβούσαν τα μαγουλάκια. Ένα "ώχουτο!" συνόδευε μια άκρως εκνευριστική για τον μεν και άκρως ηδονική για τους δε χειρονομία. Τα χρόνια όμως πέρασαν, ο Ιάσων μεγάλωσε, τα μαγουλάκια του παρέμειναν χορταστικά και μάλλον ελκυστικά για χέρια τρίτων. Το "ώχουτο" όμως εξελίχθηκε σε "πάρε αυτή, πάρε και την άλλη". Δηλαδή, το παιχνιδιάρικο, και μερικές φορές επίπονο, τράβηγμα ή τσίμπημα έγινε γερό χαστούκι! Το λεγόμενο χαστούκι της ελληνικής πραγματικότητας. Κι επειδή η μαμά-πατρίδα αρέσκεται στο να φορά και διάφορα μπιχλιμπίδια στο χέρι της, σου δίνει μια και σου αφήνει και σημάδι. Θες να αναγνωρίσεις το πτυχίο σου; Πάρε μια μια! Φαπ! Θες να αναγνωρίσεις και το μεταπτυχιακό σου; Πάρε άλλη μια! Φαπ! Πάρε και μια διπλή γιατί πρέπει να βάλεις το χακί! Φαπ! Φουπ! Και τώρα τι; Νομίζεις πως τελειώσαμε; Ε, όχι δα! Πρέπει να βρεις και μια δουλειά! Τι είπατε; Έχετε διδακτορικό; Κι άλλοι έχουν σπυρί στα οπίσθια αλλά δεν κάνουν έτσι! Ξαφνικά περικυκλώνεσαι από εφημερίδες με μικρά κουτάκια μέσα σε κατακόκκινους κύκλους. Βιογραφικά, τηλέφωνα, συνεντεύξεις! Και ξαφνικά σου λένε: "Θα σε έχω ρομποτάκι, θα σου δίνω ληγμένα, θα μου φιλάς το χέρι και θα κάνεις την προσευχή σου σε μένα". Κι εσύ σκύβεις το κεφάλι και λες "Μάλιστα αφέντἡ!". Αχ! Πόσα "μάλιστα αφέντη" κι αν δεν είπε αυτά τα χρόνια ο Ιασονούλης! Σε ακατέργαστες δημόσιες υπαλλήλους, σε άξεστους καραβανάδες, σε υποψήφιους τσιφλικοαφεντάδες! Δεν πειράζει όμως! Ο Ιασονούλης έχει πολλά χαρτιά στο μανδύα του, κάπου κάτω από την πόρπη, και είναι σίγουρος ότι η καλή θεά Αθηνά που τον προστάτευε τόσα χρόνια, δε θα τον αφήσει έτσι! Για να δούμε...